Fatıma binti Esed: Hazreti Ali’nin Annesi ve Cennetlik Kadın
Fatıma binti Esed, Hazreti Ali’nin annesi olarak İslam tarihinde önemli bir yere sahiptir. Hayatı ve İslam’a katkıları hakkında bilgiler.
Fatıma binti Esed, Peygamber Efendimizin amcası Ebu Talip’in eşi ve Hazreti Ali’nin annesi olarak İslam tarihinde önemli bir figürdür. Aynı zamanda Mu’te Savaşı’nda şehit düşen Hz. Cafer-i Tayyar’ın da annesidir.
Fatıma binti Esed, Hazreti Fâtıma’nın kayınvalidesi olması dolayısıyla, Peygamberimizin torunları Hasan ve Hüseyin’in de babaannesi konumundadır. Ebu Talip ile evli olan Fatıma, dört oğlu (Talib, Akil, Cafer ve Ali) ve iki kızı (Ümmü Hânî ve Cümâne) dünyaya getirmiştir. Bazı kaynaklara göre, diğer iki kızı Reyta ve Esmâ da bulunmaktadır.
Fatıma binti Esed, Hâşimoğulları soyundan gelen ilk erkek çocuğu dünyaya getiren kadın olarak da tanınmaktadır. Bu soydan gelen ilk halifenin annesi olması, onun İslam tarihindeki önemini artırmaktadır. Abdulmuttalip’in vefatından sonra, Peygamberimiz Hazreti Muhammed, Fatıma binti Esed’in yanında kalmış ve uzun bir süre birlikte yaşamışlardır. Bu süreçte, Fatıma, Peygamberimize kendi çocuklarından ayırt etmeden sevgiyle yaklaşmış ve ona öz annesi gibi sahip çıkmıştır.
Peygamberliğin ilan edilmesiyle birlikte, Fatıma binti Esed hemen Müslüman olmamış, ancak oğlu Ali’nin Hz. Peygamber ile birlikte namaz kıldığını duyduğunda endişelenmiştir. Ebu Talip, oğlunun bu davranışını normal karşılayarak, Ali’ye destek olmanın önemini vurgulamıştır. Ebu Talip’in vefatından sonra, Fatıma’nın İslam’ı kabul ettiği ve Medine’ye ilk hicret eden kadın sahabelerden biri olduğu düşünülmektedir.
Medine’ye hicret eden Fatıma binti Esed, oğlu Ali’nin Peygamberimizin kızı Fatıma ile evlenmesinden bir buçuk yıl sonra bu şehre gelmiştir. Peygamberimiz, ona öz annesi gibi değer vermiş ve sürekli olarak onunla ilgilenmiştir. Fatıma binti Esed hakkında şöyle demiştir: “Fatıma binti Esed, benim annemden sonra annemdi. Kendi çocukları aç dururken, önce benim karnımı doyururdu.”
Hicretin ilk yıllarında, bazı tarihçilere göre dördüncü yılda, Fatıma binti Esed hastalanmış ve durumu ağırlaşmıştır. Peygamberimiz, bu durumu öğrenince Hz. Ali’ye annesinin durumu hakkında bilgi vermesini istemiştir. Bir gün Hz. Ali, Peygamberimize annesinin vefat ettiğini bildirdiğinde, Peygamberimiz elbisesini çıkararak, “Anneni kefenlerken benim elbisemi de kefen bezi olarak kullanın.” demiştir.
Cenaze hazırlıkları yapılmış, namazı kılındıktan sonra Fatıma binti Esed’in cenazesi kabre götürülmüştür. Hz. Ömer, o anı şöyle anlatmaktadır: “Peygamberimiz, kabre girdi ve orada yalnız başına konuşma sesleri duyuldu. Çok merak ettim, acaba kimseyle mi konuşuyor?” Peygamberimiz, cenaze esnasında annesinin güzel özelliklerini anlatmış ve ona olan sevgisini ifade etmiştir.
Hz. Ömer, Peygamberimizin gülümsemesini de dikkatle gözlemlemiş ve bu durumun kendisini düşündürdüğünü belirtmiştir. Peygamberimiz, Fatıma binti Esed’in cenazesinde, Cebrail’in kendisine yetmiş bin melekle geldiğini söylemiştir. Bu olay, onun İslam tarihindeki önemli yerini bir kez daha gözler önüne sermektedir.
