Şûrâ Suresi: Vahiy, Tevhid ve Ahiret Hayatının Mesajı

Şûrâ Suresi, vahyin kaynağını, tevhid inancını ve peygamberlerin ortak çağrısını anlatırken kıyamet, ahiret ve insanın sorumluluğuna dikkat çeker.

Ebû Hüreyre, Resûlullah’ın ashabıyla istişare etmeye büyük önem verdiğini belirterek şöyle demiştir: “Resûlullah’tan (sas) daha fazla ashabıyla istişare eden bir kimse görmedim.” (Tirmizî, Cihâd, 35)

Şûrâ Suresi, hurûf-ı mukattaa ile başlayarak vahyin ilahi kaynağına işaret eder. Surede göklerin ve yerin hükümranlığının Allah’a ait olduğu, O’nun hiçbir benzerinin bulunmadığı ve Hz. Muhammed’e (sas) indirilen Kur’an’ın ilahi vahiy olduğu vurgulanır. Allah’ın birliği ve dinin temel esaslarında ayrılığa düşmeme çağrısının Hz. Nûh, Hz. İbrâhim, Hz. Mûsâ, Hz. Îsâ (as) ve son peygamber Hz. Muhammed’e (sas) ortak bir öğüt olarak verildiği bildirilir. Resûl-i Ekrem’den tevhid inancını insanlara duyurması ve bu inanca bağlı kalması istenir; nihai hükmün ise yalnızca Allah’a ait olduğu hatırlatılır.

Şûrâ Suresi’nde kıyamet ve ahiret hayatı da ele alınır. Müminlerin ebedî hayat gerçeğini ciddiye aldığı, inkârcıların ise bunu önemsemediği belirtilirken Allah’a ortak koşanlar kötü akıbet konusunda uyarılır. İman edip erdemli işler yapanlara ise ahiret hayatına ilişkin müjdeler verilir.

“Şayet Allah insanları yapıp ettikleri yüzünden hemen cezalandıracak olsaydı, yerin üstünde tek bir canlı bırakmazdı; fakat onlara belirlenmiş bir vadeye kadar mühlet veriyor…” (Fâtır, 35/45)

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu